Dobrostan i zdrowie Artysty
SEN
problem:
Ania, studentka grafiki, zasypia prawie codziennie o 2:00–3:00, bo pracując nad projektami potrzebuje wykonać „jeszcze jedną poprawkę” i tak przeciąga dzień do późnych godzin nocnych. Rano jest rozbita, na zajęciach trudniej jej skupić wzrok i pamiętać wskazówki prowadzącego. Po tygodniu takiego trybu czuje się drażliwa i „wypalona”. Ma coraz mniej energii, zaczyna zawalać kolejne projekty i popada w obniżony nastrój, bo widzi, że coraz częściej nie daje rady sprostać wymaganiom studiów.
Ryc. 1. Pięć prostych zasad higieny snu wspierających koncentrację, nastrój i twórczość studentów uczelni artystycznych.
Mini-checklista:
Stosuję zasadę 3-2-1
Wychodzę rano na światło
Zamykam pracę o ustalonej godzinie
Budzę się codziennie o tej samej porze
Prowadzę dzienniczek snu przez 7 dni
Warto wiedzieć: Sen a hormony regulujące apetyt
- Leptyna – „hormon sytości”
- produkowana w tkance tłuszczowej,
- informuje mózg, że organizm jest najedzony,
- krótki sen → spadek poziomu leptyny → trudniej czuć sytość.
- Grelina – „hormon głodu”
- wydzielana w żołądku,
- pobudza apetyt, szczególnie na kaloryczne i słodkie jedzenie,
- krótki sen → wzrost poziomu greliny → wzmożony głód.
- Kortyzol – „hormon stresu”
- podwyższa się przy chronicznym niedoborze snu,
- zwiększa ochotę na jedzenie „komfortowe” (tłuste/słodkie),
- sprzyja odkładaniu tłuszczu brzusznego.
Wniosek dla studentów: niedobór snu zwiększa uczucie głodu, osłabia kontrolę sytości i sprzyja sięganiu po niezdrowe, wysokokaloryczne przekąski.
Co dzieje się w mózgu, gdy śpimy za mało?
Niedobór snu:
- obniża aktywność hipokampa, przez co pogarsza się zapamiętywanie i uczenie się;
- osłabia funkcjonowanie kory przedczołowej, co utrudnia koncentrację, planowanie i kontrolę impulsów;
- zwiększa reaktywność ciała migdałowatego, co sprzyja drażliwości i wahaniom nastroju;
- zaburza regulację hormonalną (m.in. leptyny i greliny), co może zwiększać apetyt i ryzyko problemów metabolicznych.
Dobre omówienia higieny snu można znaleźć m.in. w materiałach Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej, Polskiego Towarzystwa Badań nad Snem oraz w książce Matthew Walkera Dlaczego śpimy.
Co może pomóc Ani i wszystkim osobom, które śpią zbyt mało – ryc.1.
- Rytuał „3-2-1” przed snem: 3 h bez ciężkich posiłków, 2 h bez pracy/ekranów, 1 h na wyciszenie (muzyka, prysznic, papierowa książka).
- Reguła stałej pobudki: codzienna pobudka o tej samej godzinie (także w weekend). To „kotwica” rytmu dobowego.
- Światło rano, ciemność wieczorem: po przebudzeniu 10–20 minut dziennego światła; wieczorem ściemnienie i ograniczenie niebieskiego światła.
- „Jeszcze jedna poprawka?” – intencja: „Jeśli wybije 23:30, zapisuję co zostało i zamykam komputer.” Krótki auto-skrypt ogranicza przeciąganie pracy.
- Dzienniczek snu (1 tydzień): zapisuj porę snu/pobudki, drzemki, kofeinę; po tygodniu dostosuj porę kładzenia do realnego czasu zasypiania.
Badania realizowane w ramach projektu APPA uzyskały pozytywną opinię Komisji do spraw Etyki Badań Naukowych przy Wydziale Psychologii Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy